vrouwkje.com | in de pers | buurvrouw
terug

Een kapotte lamp in een troosteloze Vogelaarwijk

door Edith Koenders

'Waar ik ook woon achtervolgen mij graafmachines', zegt de ik-persoon uit de roman Buurvrouw van Vrouwkje Tuinman, die net als haar alter ego in een 'Vogelaarwijk' in een grote stad woont.
De flat staat op de nominatie om gesloopt te worden en daarom heeft de woningbouwvereniging alle onderhoudwerkzaamheden gestaakt. De verloedering is al decennia lang gaande, maar het gebouw staat er nog steeds.
In columnachtige stukjes noteert de jonge bewoonster haar observaties en belevenissen. De toon is laconiek en blijmoedig ondanks de troosteloosheid, die net als het zwerfvuil voor het oprapen ligt.
Het zijn fraaie, nu eens grappige en dan weer poetische miniaturen over het leven in een achterstandswijk en zijn vrijwel onzichtbare maar o zo aanwezige bewoners. Zo is er de onderbuurman die nogal doof is en op luide toon telefonisch mensen helpt bij computerproblemen. Zijn stopwoord 'Huh?' dringt door de vloer heen en de slapeloze ik-figuur slaat in de nacht maar weer een nieuw boek open.
Als ze met een groepje medebewoners in het trappenhuis staat nadat er weer een zoveelste ambtelijke dreigbrief is gekomen over de op handen zijnde sloop, zegt de man opgewekt: 'Ik hoef hier niet weg. Het is hier zo lekker stil.'
Een kapotte lamp in het trappenhuis fungeert als pars pro toto in dit relaas. Hier neemt Tuinman de bureaucratie flink op de hak. Want het repareren van een lamp is uiteraard niet zo simpel als je zou denken. De ene klusjesman na de andere komt, zet een ladder neer, drinkt de koffie die de 'ik' heeft gezet, draait een peertje in of kijkt onderzoekend omhoog, maar de lamp brandt nog altijd niet.
Tuinman beheerst de kunst van het weglaten. Het meest ontroert een portret van een zevenjarig jongetje dat vaak bij haar poes Muis komt kijken. Zonder oordeel toont ze haar compassie met dit verwaarloosde kind, dat overdag het huis niet in mag en dat op geen school meer welkom is wegens wangedrag. Gelukkig is er nog een buurvrouw.

Buurvrouw is genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuur Prijs 2008

(c) de Volkskrant 2008