vrouwkje.com | in de pers | groteacht
terug

Plezier gemengd met angst

door Mieske van Eck

De dichtbundel 'Vitrine' van Vrouwkje Tuinman (Den Bosch, 1974) was in 2004/2005 het enige poeziedebuut dat werd genomineerd voor de Brabantse Letterenprijs. Het is een onthullend boek, waarin de schrijfster haar eigen wezen in een uitstalkast zet. De gedichten doen denken aan ontluikende bloemen, die angstig zo weer hun knop kunnen sluiten. De schrijfster wil zich graag verbergen, maar ook laten zien in de zoektocht naar haar eigen wezen. Het is breekbare poezie en een belofte die naar meer smaakt.
In haar net verschenen romandebuut 'Grote Acht' trekt Tuinman die kwestbare lijn door. Ook dit boek gaat over een opgroeiend meisje.
We volgen de ik-persoon op verschillende leeftijden, die door elkaar worden gebruikt.Ze begint met twaalf, schakelt terug naar negen, dan naar zestien en weer terug naar tien en zo verder. De herinneringen worden afgewisseld met enkele brieven en dromen. Zo laat het boek zich lezen als een puzzel, waarvan de stukjes het leven vormen van een meisje, dat door haar opvoeding onzeker, bang en verward is.
Haar ouders zijn gescheiden en vooral de weekeinden, die zij bij haar vader moet doorbrengen, krijgen steeds meer nachtmerrieachtige trekken. Ze wordt heen en weer geslingerd tussen afkeer en plichtsbesef: "Ik kan niet zomaar wegblijven. Mijn vader rekent op mij. Ik hoor naar mijn vader te gaan. Ook al zijn mijn ouders niet meer getrouwd, hij blijft toch mijn vader. Ook al doet hij vaak lelijk tegen mij, hij blijft toch mijn vader. Hij heeft maar een dochter. Hij is mijn vader. Ik kan hem mijzelf niet afnemen. Hij zou zich mij ook niet laten afnemen, dat weet ik zeker."
Het is een passage die er door het steeds herhalen van het 'mijn vader' flink inhakt. Je tolt als het ware mee in het wanhopige hoofd van de dochter, die zich niet kan losmaken.
We zien onder anderen een meisje dat op ponyles zit en daar met angst en onzekerheid gemengd plezier aan beleeft. Altijd is de vader dreigend aanwezig om haar plezier te vergallen, haar onzekerheid te ondermijnen. Hoe sterk zij aan die vader gebonden is blijkt onder meer uit de grimmige passage over het vieze en bedorven eten, dat hij haar voorzet.
Steeds duidelijker wordt dat de ervaringen in haar jeugd, de verkrampte relatie met haar tirannieke en verknipte vader de mogelijkheid om relaties aan te gaan met andere mensen in de weg staan.
'Grote acht' is een indringend en aangrijpend romandebuut.