vrouwkje.com | huisvlijt | Zone030

 

 

Loving your pictures
Het uitsterven van de analoge fotografie betekent helaas niet het einde van het dia-avondje. In menige woning hangt tegenwoordig een beamer. Je wordt te eten gevraagd, argeloos accepteer je de uitnodiging en ja hoor, je hebt de sperziebonen nog niet binnen of de heer des huizes begint meubels opzij te schuiven. De rest van de avond reis je in honderden, nee duizenden beelden meter voor meter door Peru of Nepal. Een toetje zal je nooit te zien krijgen en op vakantie hoef je voorlopig niet meer.
Het grootste probleem is dat je niks voelt bij al die monotone berglandschappen (‘toen scheen nét even de zon niet’), esthetisch verantwoord afbrokkelende muurtjes en halfopgedronken cocktails, als je er niet zelf bij was. Probleem twee is dat de reizigers er zelf ook maar half bij waren, omdat ze voornamelijk door een lens keken, en dus honderd beelden nodig hebben om één moment op te roepen. Dat kan anders. Reclameman Erik Kessels koopt als hobby over de hele wereld oude fotoboeken. In veel plaatjes ziet hij een bijzonder moment, en dat weet hij in de tentoonstelling Loving your pictures (nog t/m 28 mei in Centraal Museum) over te brengen. De randjes zijn vergeeld, de kleren ouderwets, de kleuren schetteren, maar ineens worden tripjes naar een pretpark, eerste stapjes en half achter duimen verborgen geliefdes interessant. Omdat je niet precies kunt zien waar alles zich afspeelt. Omdat de mensen vermoedelijk inmiddels dood zijn. Omdat je niet weet wie er achter de camera stond.
De opening was al even boeiend. Normaal gesproken gaan beeldende kunst-openingen meestal zo: eerst houden teveel mensen slaapverwekkende verhalen, vervolgens spoedt iedereen zich naar de gratis drank. Niemand kijkt naar de kunst. Hier stonden bezoekers massaal hun nieuwsgierigheid te bevredigen. Gluren bij de buren. Analoog, en digitaal, want de tentoonstelling heeft zich inmiddels verdubbeld. Vele bezoekers bekeken hem door hun zoomlens of via het scherm van hun telefoon. Zelf figureer ik als onbekende op de achtergrond. In de komende tijd levert dat menig vervelend avondje op.

  © 2002-2004, vrouwkje.com