vrouwkje.com | huisvlijt | Naakt

Ik ben volkomen naakt voortaan

'In Brussel laat je mij je kut zien,'
schrijf je. Lees ik in mijn veilig bed.
Vijf weken zijn we nu en ik bedek mij
trek mijn wijdste broeken aan.
Maak het donker weet dat jij

niet zult vergeten. Je pakt mijn arm
en ik plak vast - aaneengekleefd gaan wij
van straat naar straat. Hotelkamer
vol met spiegels wil ik het licht uit
tast jij toe val ik uiteen.

Je legt me neer en spreidt.
Pelt me open kijkt, ziet duizend
gezichten waar ik maar één - lelijk -
dacht. Je neemt de hele nacht.
's Ochtends mag het licht weer aan.

gepubliceerd in Kutgedichten, uitgeverij Passage (Groningen), januari 2004