vrouwkje.com | huisvlijt buxus

Buxus

Hij laat me zijn graf zien. Nummer twaalf, tegenover
nummer zestien: zijn familie. Opa ligt er al
en mensen die hij niet kent en ik niet. Drie kisten in één
put, ze worden opgeschud, tot drie rusten
in één doos. Hij is dan dood. Stel ik me voor:
knielend aan de rand. Met mijn harkje en mijn
schepje en de gieter zwaar van water.
Hij heeft buxus geplant. Moeizame centimeters
groei per jaar. Misschien dat ik handschoenen met
bloemetjes neem. Vraag: maak ons dooreen.